Jarosław

Jarosław

Jarosław informacje

Imię Jarosław

  • szczęśliwy kolor: niebieski
  • znaczenie: od dawnego słowa „jary” („potężny, święty, naładowany mocą”)
  • szczęśliwy kamień: nefryt
  • znak zodiaku: lew
  • szczęśliwa liczba: 6
  • pochodzenie: słowiańskie
  • planeta: słońce

Jarosław imieniny

  • 21 stycznia
  • 25 kwietnia
  • 7 czerwca
  • 1 sierpnia

Jarosław zdrobnienia

Jaromi, Jarento, Jarczyk, Jarmuła, Jarosławciu, Jarcun, Jarko, Jarczak, Jarocha, Jarciuś, Jarciuchna, Jarek, Jaris, Jarno, Jaromir, Jarcio, Jaro, Jarmistrz, Jarecki, Jarcyś, Jarosławek, Jaros, Jarczan, Jarkowaty, Jarcin, Jarenty, Jaras, Jareczek, Jarczi, Jarcek, Jarkowski, Jarcyk, Jari, Jarczuś, Jareniek

Przysłowia z imieniem Jarosław

  • „Tak był wychowywany Jarek, że teraz chodzi jak szwajcarski zegarek”

Znane osoby o imieniu Jarosław

  • Jarosław Kret – polski dziennikarz telewizyjny
  • Jarosław Hampel – polski żużlowiec
  • Jarosław Krupski – polski piłkarz
  • Jarosław Iwaszkiewicz – polski pisarz,
  • Jarosław Jakimowicz – polski aktor,
  • gen. Jarosław Dąbrowski – polski działacz rewolucyjno-demokratyczny
  • Jarosław Kuźniar – polski dziennikarz telewizyjny
  • Jarosław Kaczyński – polski polityk
  • Jarosław Bako – polski piłkarz
  • Jaroslav Foglar – pisarz czeski,
  • Jarosław Jaromi Drażewski – polski gitarzysta bluesowy
  • Jarosław Gugała – polski dziennikarz i dyplomata,
  • Jarosław Kalinowski – polski polityk ludowy
  • Jaroslav Heyrovský – czeski chemik, laureat Nagrody Nobla
  • Jarosław Polak – perkusista, gitarzysta, basista i wokalista

imię Jarosław w językach obcych

Jarosław w językach obcych

  • Jaroslaus (łac.)
  • Iaroslaos (gr.)
  • Iaroslav (fr.)
  • Jaroslao (wł.)
  • Jaroslav (połud.-słow.)
  • Yaroslav (ang.)
  • Jaroslav (ros., czes., słowac.)
  • Jaroslav (hiszp.)
  • Jaroslavas (litew.)
  • Jaroslaus (niem.)
  • Jaroszló (węg.)

24 komentarze do “Jarosław”

  1. Zdecydowanie przesadzacie z tym opisem. Znam jednego Jarka, z którym nawet dobrze mi się rozmawia. Optymista, wie czego chce i potrafi się przyznać do błędów. Umie mnie rozbawiać i jest charyzmatyczny.

  2. Ne zgadzam się z tym w ogóle! Mój mąż Jarosław to idealny ojciec i dobry mąż. Rodzina jest dla niego najważniejsza , dla obcych może jest niedostępny ale dla przyjaciół wierny i lojalny. Najważniejsze , że pracuje nad swoimi wadami i potrafi przyznać , że zrobił coś źle . Myślę , że powyższy opis to Jarosław ,który nie znalazł swojej połówki. Jarosław spełniony jest zupełnie inny. To przede wszystkim dobry i uczciwy człowiek.

  3. haha nie wiem kto pisze te slowa ale mam dla tej osoby rade proponowal bym zanim zacznie opisywac nastepnym razem z wlasnych doswiadczen kolejne z imion aby pierw moze poznal kilka osob o danym imieniu a puzniej niech zacznie pisac bo z tego co tu przeczytalem to same pierdoly a jedyna rzecza jaka jest prwdziwa to poprawna pisownia tych imion w gramatyce polskiej… pozdrawiam 'is’

  4. nie zgadam sie w pelni z tym opisem ja mam meza jaroslawa ja i corka nasza jestesmy dla niego wszystkim ma dobra prace i wspaniale sie dogaduje z ludzmi z pracy pozdrawiam

  5. Kto takie brednie wypisuje?
    Mój mąż Jarek jest zupełnym zaprzeczeniem tej teorii, poza tym znam kilku Jarków, którzy również nie pasują do tego opisu

  6. Bolesne, ale prawdziwe. Coż… świat nie może skladać sie tylko z osòb doskonałych. Najważniejsze, że jakoś ciągniemy Panowie i jeśli mimo tak trudnego charakteru nikt nas nie udusił poduszką w nocy, to ja uważam to za sukces:)

  7. No, cóż. Cała prawda. Jesteśmy zlepkiem wielu cech. Dodać szczyptę egoizmu do powyższego opisu i rysuje się nam pełen obraz narcystycznego pana Jareczka. To prawda, jeśli matka i ojciec popracują nad dzieckiem i wbiją mu w głowę kilka podstawowych zasad współżycia społecznego i rodzinnego to może jeszcze „coś” z tego wyrośnie. Choć powszechne i smutne zarazem jest to, że dzisiaj piorytetem w wychowaniu jest nauka egocentryzmu. Z jedynakòw (z urodzenia egoistów) jednak niewiele da się zrobić, bo jak zostało powiedziane w opisie, przekonanie o wyjątkowości jest zatrważające a przecież z nami – resztą pospólstwa- nie warto się liczyć. I nawet nie radzę próbować rozmawiać. Konflikt murowany. Choć przeciętnie starają się to idealnie ukryć i jeśli mają wredny charakter to odbiją sobie przy tzw najbliżej okazji. Ale bywa, że dostaje się „od ręki” najbliższym- rodzinie, bo jest na podorędziu i jest słabsza, zależna emocjonalnie. Bo przecież nie odegra się pan J. publicznie na szefie. Nie ma tyle odwagi lub inteligencji emocjonalnej, aby zrobić to tak, by nie stracić twarzy i jednocześnie szacunku do siebie.
    Może być jeszcze gorzej jeśli tatuś Jareczka to oszołom który bez ogródek dopierdala synkowi i ogólnie wszystkim wokół. Wtedy mamy z Jarusia materiał na granicy psychopaty. Smutne, ale prawdziwe. Narcyz- psychol nie wychowa normalnego faceta. Rada dla wszystkich wchodzących w związki- poznaj tatusia. Lepiej wiedzieć z kim przyjdzie ci się męczyć- ze starym i jego młodszą kopią w komplecie. I tu po „okazaniu” jest czas, by podjąć bohaterską decyzję : „wchodzę w to” lub mądrą decyzję i pokazać towarzystwu tył pleców. Lepiej być „mądrym przed szkodą”. Powodzenia !!! :))))
    Śmieję się, bo ten koszmar mnie już nie dotyczy !

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewijanie do góry